【วัตถุประสงค์การใช้งาน】 

Clostridium difficile เป็นแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนซึ่งทำหน้าที่เป็นเชื้อโรคฉวยโอกาส โดยจะเจริญเติบโตในลำไส้เมื่อพืชปกติได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ สายพันธุ์ที่เป็นพิษของ Clostridium difficile ทำให้เกิดการติดเชื้อตั้งแต่อาการท้องร่วงเล็กน้อยไปจนถึงลำไส้ใหญ่ปลอม ซึ่งอาจถึงแก่ชีวิตได้ โรคนี้เกิดจากสารพิษสองชนิดที่ผลิตโดยสายพันธุ์สารพิษของ C.difficile: สารพิษ A (เนื้อเยื่อ-ที่สร้างความเสียหายให้กับเอนเทอโรทอกซิน) และสารพิษ B (ไซโตทอกซิน) บางสายพันธุ์ผลิตทั้งสารพิษ A และ B ส่วนบางชนิดผลิตสารพิษ B เท่านั้น บทบาทที่เป็นไปได้ของสารพิษตัวที่สาม (ไบนารี) ต่อการทำให้เกิดโรคยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ การใช้กลูตาเมตดีไฮโดรจีเนส (GDH) เป็นเครื่องหมายแอนติเจนของการแพร่กระจายของเชื้อ C.difficile แสดงให้เห็นว่ามีประสิทธิภาพมาก เนื่องจากทุกสายพันธุ์ผลิตเอนไซม์นี้ในปริมาณสูง Clostridium K-SeT ช่วยให้สามารถตรวจจับ GDH ของ C.difficile ในตัวอย่างอุจจาระได้อย่างเฉพาะเจาะจง ตัวอย่างที่มีผล Clostridium K-SeT เป็นบวกควรได้รับการตรวจสอบเพิ่มเติมเพื่อทดสอบความเป็นพิษของแบคทีเรีย

【สรุป】  

Clostridia (สมาชิกของสกุล Clostridium) เป็นแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจน เคลื่อนที่ได้ มีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งแพร่หลายในดิน ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ พวกมันจะปรากฏเป็นเซลล์ที่ยาวและไม่สม่ำเสมอ (มักเป็นไม้ตีกลอง- หรือรูปทรงแกนหมุน-) โดยมีส่วนนูนที่ปลายขั้ว ภายใต้การย้อมสีแกรม เซลล์ C. difficile จะเป็นแกรม-บวก และแสดงการเจริญเติบโตที่เหมาะสมที่สุดบนวุ้นเลือดที่อุณหภูมิร่างกายมนุษย์ในกรณีที่ไม่มีออกซิเจน เมื่อเกิดความเครียด แบคทีเรียจะสร้างสปอร์ที่สามารถทนต่อสภาวะที่รุนแรงซึ่งแบคทีเรียที่ออกฤทธิ์ไม่สามารถทนได้ C. difficile อาจก่อตัวขึ้นในลำไส้ใหญ่ของมนุษย์ มีอยู่ใน 2–5% ของประชากรผู้ใหญ่ บางครั้งการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะสำหรับการติดเชื้อต่างๆ มีผลเสียในการรบกวนสมดุลปกติของพืชในลำไส้ ซึ่งในกรณีนี้ C. difficile อาจครอบงำโดยฉวยโอกาส ทำให้เกิดการติดเชื้อ Clostridium difficile

【คำแนะนำสำหรับการใช้งาน】  

ปล่อยให้อุปกรณ์ทดสอบ ตัวอย่างทดสอบ และบัฟเฟอร์ปรับสมดุลกับอุณหภูมิห้อง (15-30°C) ก่อนการทดสอบ โปรดดูบัตรขั้นตอนในชุดอุปกรณ์นี้ เปิดกระเป๋าและถอดอุปกรณ์ออก เมื่อเปิดแล้วให้รันการทดสอบทันที ระบุชื่อผู้ป่วยหรือหมายเลขตัวอย่างบนอุปกรณ์ (หนึ่งอุปกรณ์ต่อตัวอย่าง)

1. เปิดท่อ FSS แล้วใช้สกรูเพื่อเก็บตัวอย่างอุจจาระ (A) อัตราส่วนเจือจางต้องอยู่ที่ประมาณ 4% w/v ระวังอย่าใช้ตัวอย่างมากเกินไป (B1) หรือน้อยเกินไป (B2) สำหรับตัวอย่างของเหลวหรือกึ่ง-ของเหลว ให้ปิเปตตัวอย่างขนาด 80 ไมโครลิตรโดยใช้ไมโครปิเปต (ไม่ได้ให้มาด้วย) ลงในขวด FSS

2. ใส่สกรูเข้าไปใน FSS แล้วขันฝาปิดให้แน่น วอร์เท็กซ์การเตรียมเพื่อทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน (C) ตัวอย่างอุจจาระทั้งหมดต้องถูกแขวนไว้ในสารละลาย

3. แยกจุดของฝาออก (D) แล้วจ่ายตัวอย่างที่เจือจางแล้ว 4 หยดลงในหลุมตัวอย่างของอุปกรณ์ดังภาพด้านล่าง เพื่อให้มั่นใจว่ามีการจัดส่งที่เหมาะสม ต้องถือขวด FSS ในแนวตั้ง 4. ปล่อยทิ้งไว้ให้ตอบสนองเป็นเวลา 15 นาที ผลลัพธ์จะถูกสังเกตในหน้าต่างการอ่าน